
نقل شده شخصی خدمت امام صادق علیه السلام پرسید: آقا، معنی سلام بر پیامبر(ص) چیست؟ اینکه ما آخر هر نماز می گوییم «السلام علیک ایها النبی و رحمه الله و برکاته» یا اینکه به زیارت مدینه می رویم و به پیامبر(ص) سلام می دهیم. یا نه، از راه دور سلام می دهیم و صلوات می فرستیم. معنی این سلام چیست که اینقدر سفارش شده است؟ امام صادق علیه السلام در پاسخ مطلب فوق العاده ای بیان کردند. ایشان فرمودند: وقتی خداوند روح شیعیان را خلق کرد، از آنها چهار تعهد گرفت. یک، در انجام وظایف تون صبور باشید و سختیش را تحمل کنید. دو، صبور باشید و آزارها و اذیت ها را تحمل کنید. سه با امام تون ارتباط داشته باشید، پیوند داشته باشید، از امام زمان تون غافل نباشید. و چهار، تقوا داشته باشید. این چهار تعهد را بدهید، در ازایش خداوند دورانی را می رساند که زمین را از وجود دشمنان شما کامل پاک می کند. دنیایی پر از برکت، خالی از هر گونه آفت، خالی از هر گونه دشمنی و کینه، پر از امنیت، پر از آرامش. یعنی دوران حکومت حضرت مهدی علیه السلام. بعد آقا امام صادق علیه السلام فرمودند: کسی که به رسول خدا(ص) سلام می دهد، کسی که بر پیامبر(ص) صلوات می فرستد، معنایش این است که خدایا من پای این عهد هستم. تو هم تعجیل کن در آن وعده ای که به ما شیعیان دادی. یعنی کسی که صلوات می فرستد، کسی که از راه دور و نزدیک به رسول خدا سلام می دهد، این سلام ها، این صلوات ها، این زیارت از راه دور و نزدیک، همه تجدید عهد هستند. یعنی به خدا اعلام می کنیم، خدایا ما سر آن عهد که بستیم، هستیم. همچنین این صلوات ها طلب ظهور است. درونش دعا برای فرج است. یعنی به درگاه خداوند اعلام می کنیم که خدایا چشم به راه وعده تو هستیم. چقدر خوب است هنگامی که به زیارت معصومین علیهم السلام مشرف می شویم، با این نگاه به زیارت برویم. با این نگاه که ما با خداوند عهدی داریم و حالا برای تجدید عهد به زیارت آمده ایم و در انتظار تحقق وعده خداوند با ظهور امام زمان علیه السلام هستیم. بنابراین یکی از بهترین ذکرها در مسیر زیارت و در طول سفر زیارتی، ذکر شریف صلوات است. انسان با ذکر صلوات، مدام عهدش را نو بکند و مدام به خودش این عهد را یادآوری کند. چه بهتر که این صلوات ها را به امام زمان علیه السلام هدیه کنیم و به حضرت عرضه بداریم: آقا من برای تجدید عهد با شما و با پدران بزرگوار شما به زیارت آمدم. من آمده ام که ظهور شما را از خداوند متعال بخواهم. منبع: الكافي (ط - الإسلامية)، ج1، ص: 451

حکایت درب های مدینه در ایام شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

ر میان توقیعاتی که از امام زمان عجل االله تعالی فرجه الشریف به شیعیان رسیده است، توقیعاتی وجود دارند که درباره مسائل اعتقادی و امور مربوط به وکلا و اداره جامعه شیعیان هستند.

بخشی از توقیعاتی که از امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف آمده است، توقیعات در مسائل فقهی است. این توقیعات در پاسخ به سوال های فقهی برخی از اصحاب وشیعیان آن زمان، بیان شده است. پرسشهايى كه همانند دورههاى امامان پيشين عليه السلام براى شيعيان پديد مىآمده است.

تطابق تکوین و تشریع: آیه ۸۳ سوره آلعمران تأکید دارد که انسان باید به اختیار خود تسلیم همان شریعتی شود که تمام هستی تکویناً تحت سلطه آن است تا به سعادت برسد.

بر اساس روایت امام صادق(علیه السلام)، این آیه اشاره به پیمان خداوند با همه پیامبران دارد مبنی بر اینکه در دوران رجعت به دنیا بازگردند تا به پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) ایمان آورده و ایشان را یاری کنند.

شیعه و اهل سنت باور دارند که عیسی مسیح سلام الله علیه کشته نشده و نزد خداوند زنده می باشد
شیعه و اهل سنت باور دارند که او در قیام امام زمان سلام الله علیهما همراه ایشان خواهد بود.
بر اساس نصوص روایی متعدد از فریقین، ایشان قاتل دجال هستند یا لا اقل در قتل او نقش پر رنگی دارند.

توقیعات، سخنان مکتوب امام زمان(عج) در پاسخ به پرسشها و درخواستهای شیعیان است که در دوران غیبت صغری (از طریق نواب اربعه) به مردم میرسید. حدود ۱۰۰ توقیع از ایشان بهجا مانده که بیشتر در دوره نیابت دوم و سوم صادر شده است. برای اعتبارسنجی این نامهها، سه روش بهکار میرفته: بررسی زنجیره راویان در منابع معتبری چون کمالالدین و الغیبه، هماهنگی محتوا با اصول مسلم دینی، و مهمتر از همه خطشناسی؛ زیرا شیعیان با خط امام عسکری(ع) آشنا بودند و توقیعات امام زمان(عج) نیز با همان خط (یا خطی بسیار شبیه) نوشته میشد که امکان جعل را از بین میبرد.

علی بن محمد سمری، چهارمین و آخرین نایب خاص امام زمان(عج) بود. او از خاندانی متدین و از اصحاب خاص امام حسن عسکری(ع) به شمار میرفت و با تصریح حسین بن روح (نایب سوم) به این مقام منصوب شد. دوران سهساله نیابت او با شدیدترین اختناق عباسیان همراه بود. شش روز پیش از وفاتش در سال ۳۲۹ ق، توقیعی از سوی امام زمان(عج) صادر شد که هم خبر از درگذشت قریبالوقوع او میداد و هم اعلام میداشت که پس از وی نایب خاصی نخواهد آمد و دوران غیبت کبری آغاز میشود. پیکر او در نزدیکی مسجد براثای بغداد به خاک سپرده شده است.
اولین نفری باشید که پیام خود را ثبت میکند