
نقل شده که امام صادق علیه السلام تعدادی از یاران خویش را شبی به منزل خود دعوت کرده بودند. اصحاب داخل حیاط زیر آسمان مهتابی دور امام صادق علیه السلام حلقه زدند. انشاءالله خداوند به ما هم توفیق بدهد روزی دور امام زمان مون جمع بشیم و به جمال زیباش نگاه کنیم. متی ترانا و نراک ؟ أَتَرَانا نَحُفُّ بِكَ وَأَنْتَ تَؤُمُّ الْمَلَأَ وَقَدْ مَلَأْتَ الْأَرْضَ عَدْلاً؟ یا صاحب الزمان! آیا می شود روزی ما شما را اینگونه زیارت کنیم که تمام دنیا زیر پرچم امامت و عدالت شما قرار گرفته باشد و ما دور شما رو بگیریم. راوی در ادامه می گوید همین طور که دور امام صادق(ع) نشسته بودیم و مشغول صحبت بودیم، یکی از اصحاب نگاهی به ستاره های آسمان انداخت و عرض کرد: آقاجان، چقدر این ستاره ها زیبا هستند! چه نوری دارند این ستاره ها! امام صادق علیه السلام در پاسخ فرمودند: تو اینگونه می گویی، آیا خبر داری اهل آسمان چه می گویند؟ اصحاب پرسیدند: چه می گویند آقاجان؟ حضرت فرمود: فرشته های بزرگ خدا، جبرییل و میکاییل و اسرافیل و عزراییل (که فرشته های مقرب الهی هستند) وقتی به زمین نگاه می کنند و شما شیعیان را در سراسر عالم می بینند، آنها هم همین جمله رو می گویند. می گویند: این شیعیان عجب نوری دارند! چقدر نور این شیعیان زیباست! همانطور که شماها از دیدن ستاره ها به وجد می آیید، اهل آسمان هم از دیدن نور شما شیعیان به وجد می آیند. بعد حضرت جمله عجیبی گفت. ایشان فرمودند: زیبایی نور شما برای اهل آسمان بیشتر از زیبایی نور این ستاره هاست! در زیارتنامه امام هادی و امام حسن عسکری علیهماالسلام و همچنین سایر زیارتنامه ها خیلی مضمون زیر تکرار شده است که: السلام علیک یا نور الله فی ظلمات الارض. در این تاریکی های دنیا، اهل بیت و امام زمان علیه السلام سرچشمه نور هستند. اگر کسی دنبال نور است، دنبال هدایت است، دنبال این است که برای اهل آسمان بدرخشد، باید سراغ سرچشمه نور برود. باید به سرچشمه نور یعنی اهل بیت اتصال پیدا کند و این اتصال و ارتباط را نگه دارد. توجه به امام زمان(ع) و به یاد ایشان بودن به انسان نور می دهد. بنابراین می توان گفت شیعیان و دوستان حقیقی اهل بیت به خاطر محبت و توجهی که نسبت به ائمه دارند، باطن های نورانیای دارند. برای اهل آسمان می درخشند. نور وجود شان فرشته ها را خیره می کند. طبیعتا هر چقدر این توجه و ارتباط بیشتر باشد، نور هم بیشتر است. یکی از مهمترین چیز هایی که این ارتباط و اتصال را تقویت می کند و به انسان نور می دهد، زیارت اهل بیت است. رفتن به حرم های نورانی اهل بیت، باطن انسان را نورانی می کند. تا جایی که روایت داریم وقتی کسی از زیارت اهل بیت بازگشت، به دیدن وی بروید. او نه تنها خودش نورانی شده است بلکه هرکس به دیدنش هم برود نورانی می گردد. در مورد امام زمان علیه السلام هم همینطور هست. اگرچه وجود مقدس آقا از نظرها غایب است، اما این دلیل نمی شود که ارتباط و اتصال ما با حضرت قطع شود. اهل بیت فرمودند: رابطوا امامکم المنتظر حتی با اون امامی که غایب هست، ارتباط بگیرید. چطور ارتباط بگیریم؟ با زیارت. با رفتن به مکانهایی که به امام زمان(ع) منسوب است مانند سرداب سامرا، مسجد سهله، مسجد جمکران و... خودت را زائر و مهمان حضرت بدان و به ایشان سلام بده. یا نه، هر روز از همان راه دور دلت را متوجه کن به امام زمان علیه السلام و زیارت آل یاسین بخوان. منتظران حقیقی امام زمان علیه السلام که در تاریکی دوران غیبت ارتباط شون را با سرچشمه نور قطع نمی کنند و به یاد امام زمان(ع) هستند، این افراد در آسمان ها معروف تر هستند تا در زمین. این است ارزش ارتباط با امام زمان(ع) این است ارزش زیارت اهل بیت شاید به همین دلیل است که اهلبیت علیهمالسلام از ما عهد گرفتند که به زیارت آنها برویم. عهد ما آن است که این ارتباط را قطع نکنیم. منبع: عیون اخبار الرضا علیه السلام باب 30 حدیث 2.

از نگاه قرآن و احاديث صحيحى كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و اهل بيت او به ما رسيده است، بهرهمند ساختن انسان در همه اعصار از راهنما، سنّت خداوند متعال است و زمين، هيچ گاه از راهنمايى كه بتواند راه درست زندگى را به مردم نشان دهد، خالى نبوده و نخواهد بود. راهنمايان الهى پس از پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله تا دامنه قيامت، اهل بيت آن بزرگوارند. راهنماى الهى در برخى از مقاطع تاريخ، بنا بر مصالحى ممكن است از ديدِ مردم غايب گردد. در اين صورت، هر چند جامعه از بخشى از منافع وجود امام، محروم است، ليكن از بركات تكوينىِ وى، تا هنگام ظهور برخوردار خواهد بود.

شناخت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یکی از واجبات دینی برای شیعیان است و میزان و عمق این شناخت دارای اهمیت بسیاری است. طبق آنچه در روایات و کتب فقهی آمده است، شناخت امام زمان به معنای آگاهی از وجود، مقام، صفات و وظایف ایشان است.
محدوده شناخت واجب:
عواقب عدم شناخت یا انکار امام:
روایات متعددی بر عواقب وخیم انکار امام و عدم شناخت ایشان تأکید دارند. از جمله این عواقب میتوان به محرومیت از رحمت الهی، عدم نجات در قیامت و قرار گرفتن در زمره گمراهان اشاره کرد.

در عصر غیبت امام زمان (عج)، برای رفع سردرگمی و حفظ ارتباط با معارف دین، ائمه اطهار شیعیان را به رجوع به عالمان دین توصیه کردند.
این علما که با اجتهاد، تقوا، و آگاهی از قرآن و روایات اهل بیت تربیت شدهاند، وظیفه دارند احکام شرعی و مسائل اعتقادی را به مردم بیاموزند و در نبود امام معصوم، حجت او بر مردم باشند.
چنانکه در روایات متعدد از امامان، رجوع به فقها و راویان حدیث بهعنوان راهی مشروع و ضروری برای هدایت دینی معرفی شده است.

تعداد روایاتی که از پیامبر مکرم اسلام صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده است وبر امامت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دلالت دارند زیاد هستند. به همین خاطر به ذکر برخی از این روایات بسنده میکنیم.

داستان ازدواج حضرت نرجس خاتون با امام حسن عسکری (ع) یکی از روایات مهم شیعه است. نرجس خاتون، شاهزادهای رومی بود که به اسارت مسلمانان درآمد و در نهایت به دست امام هادی (ع) خریداری شد. پس از اسلام آوردن، با امام حسن عسکری (ع) ازدواج کرد و مادر امام زمان (عج) شد. این روایت نشان میدهد که چگونه خداوند برای حفظ نسل امامت و ظهور منجی عالم، برنامهریزی دقیقی داشته است. روایت ازدواج نرجس خاتون، حاوی نکات آموزندهای درباره ایمان، صبر، و اهمیت ولایت اهل بیت (ع) است.

اسامی اصلی که برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است عبارتند از:
ملیکا: این نام به احتمال زیاد ترجمه عربی نام اصلی رومی ایشان بوده است.
نرجس: این نام به عنوان نام اصلی ایشان در بسیاری از روایات ذکر شده است.

معجزات امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به عنوان نشانهای آشکار از حقانیت ایشان و دلیل بر امامتشان مطرح شده است. این معجزات که از قبل تولد تا پس از ظهور آن حضرت نقل شده است، بر طیف وسیعی از موضوعات دلالت میکند.

داستان ولادت امام زمان (عج) یکی از روایات مهم و شگفتانگیز در شیعه است که به طور مفصل توسط مورخان و علما نقل شده است. بر اساس این روایات، ولادت حضرت مهدی (عج) در نیمه شعبان سال 255 هجری قمری در سامرا اتفاق افتاد.
اولین نفری باشید که پیام خود را ثبت میکند