یکی از یاران امام رضا علیه السلام نقل می کند که از عراق به دیدن امام رضا(ع) آمده بودم. چند روزی ماندم. وقتی می خواستم برگردم به خودم گفتم برای دفعه آخر به محضرا امام رضا(ع) برسم و با آقا خداحافظی کنم. در ذهنم بود که یکی از لباس های آقا را از ایشان برای تبرک بگیرم و به خانواده ام بگم وقتی من فوت شدم من را در آن لباس کفن کنند. یک مقدار پول هم از حضرت بگیرم و برای دختر بچه هایم انگشتر به عنوان سوغاتی بخرم. خدمت آقا رسیدم. همین که نشستم پیش حضرت خیلی دلم شکست... خدایا! دیگه کی من می تونم به دیدن امام رضا(ع) بیام؟ بغض گلویم را گرفت. آنقدر غصه دار شدم که اصلا یادم رفت به آقا بگویم آقا جان، یکی از لباس هایتان را به عنوان تبرک به من بدهید و پول بدهید برا دخترانم انگشتر بخرم... به کلی از یادم رفت. حرف هایم که با آقا تمام شد برخاستم که بروم. خداحافظی کردم و به سمت در رفتم. هنگام خروج حضرت صدایم زدند و فرمودند: صبر کن. آیا نمی خواهی یکی از لباس هایم را به عنوان کفن به تو بدهم؟ این پول را نیز بگیر و برای دخترانت انگشتر بخر. من آنقدر از فراق امام غصه دار شده بودم که یادم رفته بود حاجت هایم را بگویم. اما امام رضا(ع) ناگفته حاجات من را عنایت کردند. غرض اینکه اگر انسان به خاطر حاجت هایش به زیارت برود، بد نیست. اتفاقا نشانه معرفت انسان است که وقتی حاجت داری نباید در خانه دیگران را بزنی. باید در خانه اهل بیت رفت. اما خوش به سعادت کسی که به خاطر خود حضرت به زیارت ایشان برود. به خاطر علاقه ای که به محبوب دارد برود. به خاطر وفاداری به آن عهدی که بسته است. امام رضا علیه السلام در کلامی نورانی فرمودند: یکی از عهدهایی که با ما بسته اید، زیارت ما اهل بیت است. کسی که به خاطر خود اهل بیت به زیارت برود، چنین شخصی حتی اگر حاجت های شخصی اش را به زبان نیاورد، خود امام عهده دار حاجت هایش می شود. شخصی که وقتی به حرم اهلبیت مشرف می شود، خودش و حاجاتش را فراموش میکند و دعا و خواسته اش همان چیزی است که خواسته ی خود اهل بیت است، یعنی ظهور امام زمان علیه السلام. چنین شخصی خود اهلبیت علیهم السلام عهده دار حاجاتش می شوند؛ بدون اینکه آن شخص حاجاتش را بر زبان بیاورد. بیشترین بهره از زیارت اهل بیت علیهم السلام را کسانی می برند که بیشتر از همه به یاد امام زمان علیه السلام باشند و بیشتر از همه برای امام زمان دعا کنند. التماس دعا منبع:عیون اخبار الرضا علیه السلام ج2 ص212
حکایت درب های مدینه در ایام شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
ر میان توقیعاتی که از امام زمان عجل االله تعالی فرجه الشریف به شیعیان رسیده است، توقیعاتی وجود دارند که درباره مسائل اعتقادی و امور مربوط به وکلا و اداره جامعه شیعیان هستند.
بخشی از توقیعاتی که از امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف آمده است، توقیعات در مسائل فقهی است. این توقیعات در پاسخ به سوال های فقهی برخی از اصحاب وشیعیان آن زمان، بیان شده است. پرسشهايى كه همانند دورههاى امامان پيشين عليه السلام براى شيعيان پديد مىآمده است.
تطابق تکوین و تشریع: آیه ۸۳ سوره آلعمران تأکید دارد که انسان باید به اختیار خود تسلیم همان شریعتی شود که تمام هستی تکویناً تحت سلطه آن است تا به سعادت برسد.
بر اساس روایت امام صادق(علیه السلام)، این آیه اشاره به پیمان خداوند با همه پیامبران دارد مبنی بر اینکه در دوران رجعت به دنیا بازگردند تا به پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) ایمان آورده و ایشان را یاری کنند.
شیعه و اهل سنت باور دارند که عیسی مسیح سلام الله علیه کشته نشده و نزد خداوند زنده می باشد
شیعه و اهل سنت باور دارند که او در قیام امام زمان سلام الله علیهما همراه ایشان خواهد بود.
بر اساس نصوص روایی متعدد از فریقین، ایشان قاتل دجال هستند یا لا اقل در قتل او نقش پر رنگی دارند.
توقیعات، سخنان مکتوب امام زمان(عج) در پاسخ به پرسشها و درخواستهای شیعیان است که در دوران غیبت صغری (از طریق نواب اربعه) به مردم میرسید. حدود ۱۰۰ توقیع از ایشان بهجا مانده که بیشتر در دوره نیابت دوم و سوم صادر شده است. برای اعتبارسنجی این نامهها، سه روش بهکار میرفته: بررسی زنجیره راویان در منابع معتبری چون کمالالدین و الغیبه، هماهنگی محتوا با اصول مسلم دینی، و مهمتر از همه خطشناسی؛ زیرا شیعیان با خط امام عسکری(ع) آشنا بودند و توقیعات امام زمان(عج) نیز با همان خط (یا خطی بسیار شبیه) نوشته میشد که امکان جعل را از بین میبرد.
علی بن محمد سمری، چهارمین و آخرین نایب خاص امام زمان(عج) بود. او از خاندانی متدین و از اصحاب خاص امام حسن عسکری(ع) به شمار میرفت و با تصریح حسین بن روح (نایب سوم) به این مقام منصوب شد. دوران سهساله نیابت او با شدیدترین اختناق عباسیان همراه بود. شش روز پیش از وفاتش در سال ۳۲۹ ق، توقیعی از سوی امام زمان(عج) صادر شد که هم خبر از درگذشت قریبالوقوع او میداد و هم اعلام میداشت که پس از وی نایب خاصی نخواهد آمد و دوران غیبت کبری آغاز میشود. پیکر او در نزدیکی مسجد براثای بغداد به خاک سپرده شده است.
اولین نفری باشید که پیام خود را ثبت میکند
اشتراکگذاری در تلگرام
اشتراکگذاری در واتساپ