نقل شده وقتی برادران حضرت یوسف آمدند مصر تا آذوقه بگیرند، با خودشان گفتند بریم از پادشاه مصر آذوقه بگیریم. برای همین به دربار حضرت یوسف آمدند. آنها یوسف را نشناختند. اما حضرت یوسف آنها را شناخت. یوسفی که یک روز در چاه انداختند تا اثری از او باقی نماند، حالا امروز به پادشاهی رسیده است. امروز خداوند به او عزت داده و آن برادرها محتاج بخشش یوسف شدند. یوسف چیزی نگفت و خودش را معرفی نکرد. سفره غذا را که پهن کردند، یوسف دید که بنیامین از بقیه برادرها فاصله گرفته. یوسف پرسید: چی شده؟ چرا جدا نشستی؟ مگه اینا برادرت نیستن؟ بشین پیش برادرهات. بنیامین گفت: جناب پادشاه، اینها برادرهای ناتنی من هستند. من یک برادر تنی داشتم که نامش یوسف بود. روزی همین برادرانم او را به صحرا بردند و یوسف را باز نگرداندند. آنها به دروغ گفتند که گرگ به یوسف حمله کرده است. از آن روز که داغ یوسف بر دلم نشست من دیگر روزگار ندارم. یوسف گفت: بگو ببینم بعد از یوسف چه کردی؟ بنیامین در پاسخ گفت: خدا یازده فرزند به من داده است. نام هر یازده فرزندم را برگرفته از نام یوسف گذاشتم تا هر وقت یکی از فرزندانم را صدا می زنم یاد یوسف بیفتم. این حکایت به ما درس می دهد نباید خوشی های این دنیا باعث شود یوسف زهرا رو فراموش کنیم. توی غم و شادی یاد آن یوسف گم گشته باشیم. این مطلب خیلی مهم است. این مطلب که انسان در فراز و نشیب های دنیا امام زمانش را فراموش نکند. عهدش را فراموش نکند. تا یک غصه ای سراغ مون میاد، تا یک دلخوشی جدیدی پیدا می کنیم، اینها باعث نشه یادمون بره، باعث نشه سست بشیم توی عهدمون! باید در همه ی حالات، در همه ی کم و زیادها، در همه فراز و نشیبها، انسان باید پای عهدش بماند. سلام خدا بر روح مقدس جناب مسلم بن عقیل. لحظه آخر که ایشان را بالای دارالاماره بردند تا اعدام کنند، ایشان به گریه افتاد. گفتند: مسلم مایه ی تعجب است! تو دلاور سپاه حسین(ع) هستی، عجیب است از ترس مرگ گریه کنی . فرمود: من برای خودم گریه نمی کنم. من برای حسین(ع) گریه می کنم که به سمت کوفه می آید. مسلم حتی در آن لحظه ها، در اوج مصیبت بر عهدش استوار بود. به یاد امام خویش بود. در زیارتنامه مسلم بن عقیل هست که: أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَهِنْ وَ لَمْ تَنْكُل شهادت می دهم که تو ذره ای سستی نکردی در راه وفای به عهدت. انشاءالله خداوند توفیق زیارت مرقد مطهر جناب مسلم بن عقیل در مسجد کوفه را به همه عنایت کند و آنجا این زیارتنامه را بخوانیم و مدد بگیریم از این آقای بزرگوار برای اینکه در همه ی حالات به عهدمان وفادار بمانیم و در همه حال به یاد امام زمانمون باشیم. منبع: تفسیر عیاشی، ج 2، ص 183و 184
از نگاه قرآن و احاديث صحيحى كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و اهل بيت او به ما رسيده است، بهرهمند ساختن انسان در همه اعصار از راهنما، سنّت خداوند متعال است و زمين، هيچ گاه از راهنمايى كه بتواند راه درست زندگى را به مردم نشان دهد، خالى نبوده و نخواهد بود. راهنمايان الهى پس از پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله تا دامنه قيامت، اهل بيت آن بزرگوارند. راهنماى الهى در برخى از مقاطع تاريخ، بنا بر مصالحى ممكن است از ديدِ مردم غايب گردد. در اين صورت، هر چند جامعه از بخشى از منافع وجود امام، محروم است، ليكن از بركات تكوينىِ وى، تا هنگام ظهور برخوردار خواهد بود.
شناخت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یکی از واجبات دینی برای شیعیان است و میزان و عمق این شناخت دارای اهمیت بسیاری است. طبق آنچه در روایات و کتب فقهی آمده است، شناخت امام زمان به معنای آگاهی از وجود، مقام، صفات و وظایف ایشان است.
محدوده شناخت واجب:
عواقب عدم شناخت یا انکار امام:
روایات متعددی بر عواقب وخیم انکار امام و عدم شناخت ایشان تأکید دارند. از جمله این عواقب میتوان به محرومیت از رحمت الهی، عدم نجات در قیامت و قرار گرفتن در زمره گمراهان اشاره کرد.
در عصر غیبت امام زمان (عج)، برای رفع سردرگمی و حفظ ارتباط با معارف دین، ائمه اطهار شیعیان را به رجوع به عالمان دین توصیه کردند.
این علما که با اجتهاد، تقوا، و آگاهی از قرآن و روایات اهل بیت تربیت شدهاند، وظیفه دارند احکام شرعی و مسائل اعتقادی را به مردم بیاموزند و در نبود امام معصوم، حجت او بر مردم باشند.
چنانکه در روایات متعدد از امامان، رجوع به فقها و راویان حدیث بهعنوان راهی مشروع و ضروری برای هدایت دینی معرفی شده است.
تعداد روایاتی که از پیامبر مکرم اسلام صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده است وبر امامت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دلالت دارند زیاد هستند. به همین خاطر به ذکر برخی از این روایات بسنده میکنیم.
داستان ازدواج حضرت نرجس خاتون با امام حسن عسکری (ع) یکی از روایات مهم شیعه است. نرجس خاتون، شاهزادهای رومی بود که به اسارت مسلمانان درآمد و در نهایت به دست امام هادی (ع) خریداری شد. پس از اسلام آوردن، با امام حسن عسکری (ع) ازدواج کرد و مادر امام زمان (عج) شد. این روایت نشان میدهد که چگونه خداوند برای حفظ نسل امامت و ظهور منجی عالم، برنامهریزی دقیقی داشته است. روایت ازدواج نرجس خاتون، حاوی نکات آموزندهای درباره ایمان، صبر، و اهمیت ولایت اهل بیت (ع) است.
اسامی اصلی که برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است عبارتند از:
ملیکا: این نام به احتمال زیاد ترجمه عربی نام اصلی رومی ایشان بوده است.
نرجس: این نام به عنوان نام اصلی ایشان در بسیاری از روایات ذکر شده است.
معجزات امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به عنوان نشانهای آشکار از حقانیت ایشان و دلیل بر امامتشان مطرح شده است. این معجزات که از قبل تولد تا پس از ظهور آن حضرت نقل شده است، بر طیف وسیعی از موضوعات دلالت میکند.
داستان ولادت امام زمان (عج) یکی از روایات مهم و شگفتانگیز در شیعه است که به طور مفصل توسط مورخان و علما نقل شده است. بر اساس این روایات، ولادت حضرت مهدی (عج) در نیمه شعبان سال 255 هجری قمری در سامرا اتفاق افتاد.
اولین نفری باشید که پیام خود را ثبت میکند
اشتراکگذاری در تلگرام
اشتراکگذاری در واتساپ