
از زمان پیامبر(صلی الله علیه و آله)، پیش گویی هایی در مورد مادر مهدی موعود (عج) بوده است. لقب «خیرة الاماء (بهترین کنیزان)» توسط پیامبر (صلی الله علیه و آله)، به ایشان عطا شده است.[1]
از دو جهت نام مادر امام زمان، چندین مورد ذکر شده است.
ایشان اصالتا عرب نبوده؛ به همین خاطر نام دیگری داشته است.
برای مخفی ماندن ولادت، نام مادر ایشان تغییر می کرده است.
احتمال دوم، در واقع حدس بعضی از علماست و ممکن است دلیل دیگری داشته باشد.[2]
حال به بیان این اسامی می پردازیم.
مقالات مرتبط:
داستان ولادت امام زمان (علیه السلام)
مادر امام زمان اهل کدام کشور بود؟ (اروپا یا افریقا)
همانطور که در مطلب قبل ثابت شد، مادر امام زمان شاهزاده روم (اروپا) بوده اند. در آن نقل، ایشان نام خود را ملیکه معرفی می کنند.[3]
در صورت پذیرش این گزارش، باید گفت ملیکه ترجمه عربی نام اصلی او بوده است؛ چون ملیکه واژه ای عربی است در حالی که خاندان او به زبان رومی سخن می گفته اند. این نام می تواند معرب نام رومی «ملیکا» باشد.
نرجس، نام گلی است که در فارسی به آن نرگس می گویند. وقتی واژه نرگس به عربی رفته است؛ به نرجس تغییر یافته است.[4]
این نام چگونه برای ایشان انتخاب شد؟
در داستان خریداری ایشان توسط وکیل امام هادی (علیه السلام)، حضرت نرجس خاتون می فرمایند: من برای اینکه به سرزمین مسلمانان بیایم؛ در بین اسیران مخفی شدم.
سپس: « قَدْ سَأَلَنِي الشَّيْخُ الَّذِي وَقَعْتُ إِلَيْهِ فِي سَهْمِ الْغَنِيمَةِ عَنِ اسْمِي فَأَنْكَرْتُهُ وَ قُلْتُ نَرْجِسُ فَقَال اسْمُ الْجَوَارِي»
رئیس آنها، نام من را پرسید. من اسم اصلی خود را مخفی کردم و گفتم نرجس است. او گفت این نام کنیزان است.[5] (یعنی شک نکرد و فکر کرد شخص عادی هستم)
اما در واقع این نام از قبل برای این بانو مشخص بوده است. زیرا در روایت لوح جابر، نام مادر ایشان را نرجس معرفی می کند.[6]
طبق روایات، نرجس نام اصلی ایشان است که توسط امام عسکری (علیه السلام) به همین نام خوانده می شدند.[7]
در واقع می توان گفت، نام دیگری از معصومین برای ایشان ذکر نشده است و تنها صفت صقیل گفته شده که در ادامه خواهد آمد.
معنای صیقل، جلا یافته شده است.[8]
ظاهرا این نامی است که بعد از ولادت امام، به ایشان نسبت داده شده است. یعنی به خاطر حمل امام جلا گرفته اند.[9]
در بین معصومین، امام صادق (علیه السلام) به این نام برای ایشان اشاره می کنند.[10] اما این نام بیشتر توسط روات، بعد از ولادت امام به کار برده شده است.[11]
در بعضی نقل ها به مادر امام زمان حکمیه گفته شده است.[12]
احتمال دارد حکیمه، صفت آن بانو باشد که اشاره به کمال ذکاوت و عقل و درایت است و بانوان صاحب شخصیت و دارای عقل و رأی و نظر و کرامت را عقیله و حکیمه می نامند.
بعضی نقل ها حاکی از این است که نام ایشان سوسن[13] و ریحانه[14] نیز می باشد.
سوسن و ریحانه، همانند نرجس نام گل هستند. به همین خاطر احتمال دارد از این جهت که نماد زیبایی و طراوت هستند؛ به اسامی متصف شده باشند.
باید توجه داشت که نام «الیسا» در کتب حدیثی و تاریخی برای ایشان ذکر نشده است.
مطابق روایات و پژوهشهای انجام شده، اسامی مختلفی برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است. این تنوع در نامها دلایل مختلفی دارد:
تغییر نام برای حفظ امنیت: با توجه به شرایط آن زمان و به منظور حفظ امنیت امام زمان (عج) و خانوادهاش، ممکن است نام مادر ایشان به دلایل امنیتی تغییر کرده باشد.
نامهای مختلف در فرهنگهای متفاوت: با توجه به احتمال رومی بودن مادر امام زمان (عج)، ممکن است ایشان نامی رومی داشته باشند که بعدها به عربی ترجمه شده باشد.
لقبهایی بر اساس ویژگیها: برخی از اسامی مانند صقیل (جلا یافته)، حکیمه (دانا و خردمند) و سوسن و ریحانه (که نماد زیبایی و طراوت هستند) به عنوان لقب و به دلیل ویژگیهای خاص به ایشان اطلاق شده است.
نامهای مستعار: در برخی موارد، ممکن است برای حفظ هویت واقعی ایشان، از نامهای مستعار استفاده شده باشد.
اسامی اصلی که برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است عبارتند از:
ملیکا: این نام به احتمال زیاد ترجمه عربی نام اصلی رومی ایشان بوده است.
نرجس: این نام به عنوان نام اصلی ایشان در بسیاری از روایات ذکر شده است.
صقیل: این نام به معنای جلا یافته است و به دلیل حمل امام زمان (عج) به ایشان اطلاق شده است.
سایر اسامی مانند حکیمه، سوسن و ریحانه بیشتر به عنوان لقب یا صفت برای ایشان به کار رفتهاند.
در نهایت، میتوان گفت که تنوع در اسامی مادر امام زمان (عج) به دلایل تاریخی، فرهنگی و امنیتی بوده است و هدف اصلی از این تنوع، حفظ امنیت و هویت ایشان بوده است.
[1] . الكافي (ط - الإسلامية)، ج1، ص: 323
[2] . صدر، سید محمد، پژوهشی در زندگی امام مهدی عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف و نگرشی به غیبت صغرا، ص۲۰۴ و ۲۰۵.
[3] . كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 420
[4] . مجمع البحرين، ج4، ص: 75
[5] . كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 422
[6] . عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج1، ص: 41، كمال الدين و تمام النعمة، ج1، ص: 307
[7] . كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 424، الهداية الكبرى، ص: 334
[8] . المصباح المنير في غريب الشرح الكبير، ج1، ص: 345
[9] . غیاث بن اسید: كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 432
[10] . كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط - القديمة)، ج2، ص: 475
[11] . غیاث بن اسید: كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 432، محمد بن حسین بن عباد: كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 473، ابو سهل بن نوبخت: كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 474، ابو الادیان: كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 475، اسماعیل بن علی نوبختی: الغيبة (للطوسي)/ كتاب الغيبة للحجة، النص، ص: 272،
[12] . كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط - القديمة)، ج2، ص: 475
[13] . كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط - القديمة)، ج2، ص: 475 ، كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 432
[14] . كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص: 432

در عصر غیبت امام زمان (عج)، برای رفع سردرگمی و حفظ ارتباط با معارف دین، ائمه اطهار شیعیان را به رجوع به عالمان دین توصیه کردند.
این علما که با اجتهاد، تقوا، و آگاهی از قرآن و روایات اهل بیت تربیت شدهاند، وظیفه دارند احکام شرعی و مسائل اعتقادی را به مردم بیاموزند و در نبود امام معصوم، حجت او بر مردم باشند.
چنانکه در روایات متعدد از امامان، رجوع به فقها و راویان حدیث بهعنوان راهی مشروع و ضروری برای هدایت دینی معرفی شده است.

تطابق تکوین و تشریع: آیه ۸۳ سوره آلعمران تأکید دارد که انسان باید به اختیار خود تسلیم همان شریعتی شود که تمام هستی تکویناً تحت سلطه آن است تا به سعادت برسد.
بر اساس روایت امام صادق(علیه السلام)، این آیه اشاره به پیمان خداوند با همه پیامبران دارد مبنی بر اینکه در دوران رجعت به دنیا بازگردند تا به پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) ایمان آورده و ایشان را یاری کنند.

شیعه و اهل سنت باور دارند که عیسی مسیح سلام الله علیه کشته نشده و نزد خداوند زنده می باشد
شیعه و اهل سنت باور دارند که او در قیام امام زمان سلام الله علیهما همراه ایشان خواهد بود.
بر اساس نصوص روایی متعدد از فریقین، ایشان قاتل دجال هستند یا لا اقل در قتل او نقش پر رنگی دارند.

در این مقاله از سلسله «آیات مهدوی»، آیه ۳۷ سوره آلعمران و روایت نزول طعام آسمانی برای حضرت زهرا(س) بررسی شده است. بر اساس این روایت، پس از آنکه امیرالمؤمنین(ع) بهخاطر انفاق آخرین دینار خود نزدیک بود گرسنه بماند، ظرفی پر از غذای بهشتی در خانه ایشان ظاهر شد و حضرت زهرا(س) در پاسخ به پرسش همسرشان، عیناً عبارت «هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ» از آیه شریفه را تکرار فرمودند. پیامبر(ص) این ماجرا را به داستان مریم(س) در محراب عبادت تشبیه کردند. طبق روایت امام باقر(ع)، آن ظرف آسمانی اکنون نزد حضرت حجت(عج) است و ایشان از آن بهره میبرند. شباهتهای حضرت مریم و حضرت زهرا(س) در مقامهایی چون «سیده نساء العالمین»، «محدثه» و «بتول» بودن، نشاندهنده پیوند ولایی این دو بانو و استمرار فیض الهی تا عصر ظهور است.

در این مقاله از سلسله مباحث «آیات مهدوی»، آیه ۲۶۹ سوره بقره درباره «حکمت» و «خیر کثیر» بررسی شده است. بر اساس روایت امام صادق(ع)، مصداق این حکمت، شناخت امام و دوری از گناهان کبیره است. در ادامه با تحلیل ریشهشناسی «حکمت» (به معنای مهارکننده از تندروی) و «لُبّ» (مغز خالص میوه)، به این نتیجه میرسد که صاحبان «لُبّ» کسانی هستند که با عبور از ظواهر، به حقیقت متصل میشوند. در پایان، بر اساس روایات، مؤمنانی که در عصر غیبت به معرفت و عقل کامل رسیدهاند، غیبت برایشان همچون مشاهده است و در زمره برترین منتظران قرار میگیرند.

ن مقاله با تفسیر آیه ۲۵۹ بقره، داستان «صاحب الحمار» را بررسی کرده و نشان میدهد که چگونه این ماجرا در روایات به عنوان مثالی برای غیبت و ظهور امام زمان(عج) معرفی شده است. متن به وجوه شباهت میان این دو واقعه میپردازد؛ از جمله فراموش شدن یاد امام در دوران غیبت، رجعت یاران حضرت، بیعت نکردن با طاغوت و احیای زمین پس از فساد. این تحلیل نشان میدهد که ظهور، تجلی دوباره قدرت الهی و آغاز حیات تازه برای جامعه انسانی است.
باسلام وعرض ادب خدمت مادر بزرگوار امام زمان عج نرجس خاتون ارادت من وهمه دوستدارانت آن ارزوی فرج فرزندتان وبراورده شدن حاجات ایشان اللهم عجل لولیک الفرج الهی امین